31. Bölüm Kırkıncı katın o devasa makam odasını yutan zifiri karanlık, holografik ekranın yaydığı o kan kırmızısı ışıkla adeta bir cehennem simülasyonuna dönüşmüştü. Zihnim, duyduğum o zehirli kelimelerin ağırlığı altında eziliyordu. Oğlumuz... "Hayır..." diye fısıldadım, titreyen ellerimle başımı tutarak. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülüyordu. "Bu imkansız! Furkan... O gece Venedik'te sendin! Senin dokunuşundu, senin kokundu! Ben eminim!" Furkan’ın elindeki silah, karanlığı