Bölüm 34 / 37
CAN
34. Bölüm Furkan’ın kömür karası gözlerindeki o sessiz emir, zihnimde şimşek gibi çaktı. Yıllardır onun asistanlığını yapmış, nefes alışından bile ne düşündüğünü okuyabilen biri olarak, o bakışın altındaki ölümcül planı saliseler içinde çözdüm. Benden bir dikkat dağıtma hamlesi, Alessandro’nun o hastalıklı kibrini okşayacak bir saniyelik bir boşluk istiyordu. Furkan, silahı tutan elini yavaşça aşağı indirmeye başlarken, gözlerini benden ayırmadan dişlerinin arasından tısladı:
