Deponun içindeki sessizlik, binlerce insanın çığlık atmasından çok daha sağır ediciydi.

Elimi Burak'ın elinden sanki derisi asitmiş gibi çekip kopardığımda, havada asılı kalan parmaklarına bakakaldı. Yüzündeki o sarsılmaz mafya maskesi tamamen düşmüş, yerini çıplak, kanayan bir gerçeğe bırakmıştı. Gözlerindeki inkarsızlık, göğsüme saplanan en keskin bıçaktı.

"Söyle bana..." Sesim depoda fısıltı gibi çıktı ama kendi içimde yeri göğü inletiyordu. "Biliyor muydun? Bana dokunur