Yirmi beş yıl önce kendi mezarım olan o eve doğru yola çıkarken, yanımda taşıdığım tek şey namlumdaki mermiler değil, benimle birlikte bu cehennemi yakmaya yemin etmiş bir adamın karanlığıydı.

Malikanenin alt katındaki devasa cephanelikte, havada ağır bir metal ve silah yağı kokusu vardı. Dışarıdaki o kanlı sabah ayazı, içerideki bu buz gibi öfkeyi bastırmaya yetmiyordu.

Burak, simsiyah, kurşun geçirmez bir taktik yeleği benim üzerime geçirirken, elleri zerre kadar titremiy