Nefise, Gökalp’in düğünün olduğu gün çalıştığı mağazaya her zamankinden daha isteksiz gitti. Tükenmişti artık. Yorulmuştu. Günlerdir sadece bebeğini severken gülümsüyordu. Bu gülümseyişlerin sahte olduğunun farkında olan Selin’in zoruyla, sütü tamamen kesilmesin diye birkaç lokma atıştırıyordu. Uykuyu zaten kaybetmişti. Başını yastığa her koyuşta Gökalp’in hakareti kabuslarına giriyordu. Ucuzsun diye bağırıyordu karanlıklar içinde. Yine yerin dibine gömüyordu sözleriyle. Oysa