Annemi, abimi, babamı aradım ama hiçbirinin telefonuna ulaşamadım. Son çare Dursun amcamı aradım, o da sadece “Kızım daha yeni gidiyoruz,” deyip pat diye yüzüme kapattı. Elim kalbimde, nefes nefese kalmış bir hâlde bekliyordum. "Olumlu" dedikleri an arkama bakmadan yola çıkacaktım.

Elif abla kahvaltıyı hazırlamıştı ama heyecandan boğazımdan tek bir lokma bile geçmiyordu. O sırada eve Leyla geldi. İçimdeki fırtınayı görünce beni sakinleştirmeye çalıştı.

— Leyla, abisi çok sı