Serhat arkasını dönüp tok bir sesle “Azad” dedi. Azad’ın koyu bakışları önce benim gözlerimde oyalandı, ardından ağır ağır Serhat’a kaydı. Azad, dudaklarında hafif bir gülümsemeyle devam etti: “Misafirler bugün bizimdi serhat”

“, ama Ahenk gezdirmemi istedi. Ne yani, bir farkımız mı var?”

Azad, omuzlarındaki o ezici otoriteyle duruşunu hiç bozmadı. Bakışları mesafeli, sesi her zamanki gibi sarsılmaz bir ağırlıktaydı: “Yok,” dedi dingin ama geri adım atmayan bir tonla. “Tabi