Odaya çekildiğimizde Alaz, içindeki ukdeyi fısıldar gibi “Ben de yanlış anlayabilirdim ama yapmadım,” dedi.

Gözlerinin içine bakıp usulca yetindim cevapla: “Yapamazsın ki... Çünkü beni tanıyorsun. Ama o adamın kız kardeşinin gözlerine bakıp duruyorsun.”

Abim bıkkın bir edayla gözlerini devirip odadan çıktı. Gece hüznünü üzerime çekip kendimi uykunun şefkatli kollarına bıraktım.