Kaçak Gelin / Töre

Romantik Dram

Yazar Simay

"Gerdek gecende ilk erkeği, ben onun karıısı ile eğlenirken can dostum olacak karıcığım. Hazırlan!"

"Geleceğini sen seçeceksin karıcığım," dediğinde kaşlarımı çatıp ona baktım, ne demek istediğini anlamamıştım. "Ne demek istiyorsun?" diye sordum. İçimde bir şeylerin parçalandığını hissediyordum, ama tam olarak ne olduğunu çözemiyordum. Rezan ise büyük bir soğukkanlılıkla konuşmaya devam etti, sözleri adeta bir zehir gibiydi. "Ya burada kalır, benim karım olmaya devam edersin, ya da bu gelinliği giyerek kendini Fırat’ın sularına atarsın, beni de gözü yaşlı bir dul yaparsın." Gözlerinde tuhaf bir parıltı vardı, sanki bu teklifin onu eğlendirdiğini hissediyordum. Saniyelerce gözlerine baktım. Sonra, sessizce yerden kalktım. Rezan beni izliyordu ama umurumda değildi. Ona verecek bir cevabım vardı elbette. Sustum ve ona cevabımı hareketlerimle verdim. Eşofman takımını çıkarıp kenara attım. Her şey o kadar anlamsızdı ki, artık yaptığım hiçbir şeyin bir önemi yoktu. Karşımdaki boy aynasına takıldı gözlerim. Kendi yansımama baktım; şişmiş gözlerim, patlamış dudaklarım, yara izleriyle dolu yüzüm… Perişan bir haldeydim. Aynaya baktıkça içimde bir yerler daha da derinlemesine parçalanıyordu. O an kendi halime ağlamak istedim, ama bunun için bile vaktim yoktu. Gelinliği üzerime hızla geçirdim. Çıkartırken omuzlarından yırtmış olduğum için üzerimde eğreti duruyordu, ama bunun hiçbir önemi yoktu. Zaten birazdan ölecektim. Gelinliğin sağlam olup olmaması kimin umurundaydı? Her şey o kadar anlamsız ve karanlıktı ki... Kendi içimde bir boşluğa çekiliyordum, ama bu boşlukta Fırat’ın serin suları, kurtuluş gibi parlıyordu. Bir an için duruşumu dikleştirdim, gözlerimi Rezan’a çevirdim ve tüm nefretimle "Senin karın olacağıma, ölürüm ahlaksız herif," dedim. Sesim odada yankılanırken, Rezan sadece başını salladı. "Ben de öyle düşünmüştüm," dedi soğukkanlılıkla, ardından kapıyı açtı. Ağır adımlarla odadan çıktım, peşimdeki adımlarını duyuyordum. Bir an durup ona baktım. "Sen nereye geliyorsun?" diye sordum. "Seni Fırat Nehri'ne götürüyorum tatlım. Yolda bu halde yürümene yüce gönlüm el vermez," diye cevap verdi alayla. Sözlerine yüzümü buruşturdum. "İyiliğin gözlerimi yaşarttı," dedim alayla, ama içimdeki öfke ve acı dinmiyordu. Rezan cevap vermedi, sadece hızla yürümemi sağlayacak şekilde omzuma dokunup itti. Merdivenleri indik, sessizce arabaya bindik. Karanlığa doğru ilerlerken, Fırat Nehri'ne giden yolda tek kelime etmeden camdan dışarı baktım. Gece, her şey kadar karanlık ve umutsuzdu. Nihayet Nissibi Köprüsü'ne geldik. Araba durur durmaz kapıyı açıp hızla indim, köprünün korkuluklarına doğru yürüdüm. Rezan’ın soğuk bakışlarını arkamda hissediyordum. Korkuluğa tırmanırken adımlarım yavaş ve kararlıydı. İçimde bir an bile tereddüt yoktu, çünkü artık kaybedecek hiçbir şeyim kalmamıştı. Ellerim demir korkuluğa yapışırken, Fırat’ın karanlık sularının derinliğine baktım. Rüzgâr hafifçe yüzüme çarpıyor, bana son bir vedayı fısıldıyordu sanki. Her şey bitiyordu. Ve bu bitişin içinde hafif bir huzur vardı. Rezan, arkamda durup telefonuyla birini aramıştı. Onun alaycı sesi, sanki hiç yaşanmamış gibi içimdeki son umut kırıntılarını da paramparça ediyordu. "Asude birazdan Fırat’ın serin sularına kavuşacak." dediğinde, yüreğimde bir sızı hissettim. O sesin bana dair son bir umudu, merhameti ya da sevgiyi taşıması gerekirken, sadece zehirli bir kibir ve acımasızlık barındırıyordu. Arkamdan Yonca ve Vural’ın cılız sesleri geliyordu, ne konuştuğunu bile anlamıyordum, çünkü artık her şey anlamsızdı. Hayatımda değer verdiğim herkes bana ihanet etmişti. Ailem bana sırt çevirmiş, Rezan ise ölüme gidişimi bir eğlenceye çevirmişti. Beni yalnızca izliyordu. Rezan, onların cılız sesleri arasında bir spiker edasıyla devam etti: "Canlı yayında izleyin. Bu kadar rezil bir hayatın sonu nasıl olurmuş, görün. İntikamın alındı dostum." Cümlelerinde zaferin, kontrolün ve acımasız bir hazzın izleri vardı. Dünya biraz daha uzaklaştı. Bedeni ve ruhu yorgun bir kadın olarak, kendimi Fırat’ın kollarına bıraktım. Sular beni kavradığında soğukluğunu hissettim, ama bu soğuk, içimdeki tüm acı ve hüzünden daha rahatlatıcıydı. Suların içinde kaybolurken, tüm ağırlıklarım, utançlarım, korkularım, Rezan'ın zehirli dünyası birer birer suyun altında kayboldu. Sessizlikle karışan sular, beni kucaklayıp sonsuzluğa taşırken, geride bıraktığım her şey anlamını yitirdi.

İlk 5 bölüm web'de ücretsiz · toplam 5 bölüm