FIRTINANIN DÖNÜŞÜ: GÖLGEDEKİ EL
Mafya Romance
"Kendini bulmaya hoş geldin Sami Ahlas Karatlı!"
Neden bilmiyorum ama kendimi hikayemin başladığı, ya da bittiği yerde gibi hissediyorum. Ben bunu öğrenmek zorundayım, belki de kendimi tanıma şansı doğmuştu. Sendeleyerek çıktım içeriden, bir arabanın sesini duyunca geri içeri geçip sesin kesilmesini bekledim. Birkaç dakika sonra sessizlik oluştuğunda derin bir nefes alıp çıktım içerden, dışarı birkaç adım attığımda temiz havayı içime çektim. Burası İstanbul değil, bu kez emin olmuştum! Dalgın bir şekilde birkaç adım atarken o kadını gördüm tekrar, biraz uzaklarda ama görünüyor. Sendeleyerek peşinden gittim, zaten biraz ilerleyince hızlanmıştım yürümeye alıştığım için. Üstelik buranın temiz havası da iyi gelmişti bana. Ben ona ilerledikçe aramızdaki yol uzuyor sanki, böyle hissediyordum! Sonunda koşmaya başladım, bir an önce o kadınla konuşmaya ihtiyacım var. O kadın bana dair bir şeyler biliyor, buna eminim! Ona bunu sormam lazım, beni neden buraya getirdiğini de neden hiçbir açıklama yapmadan gittiğini öğrenmeliyim! Sadece 20 metre kadar mesafe kalmıştı aramızda, çocukla konuşarak bir köprüde ilerliyordu. Aniden durdu, sanki benim varlığımı hissetmiş gibi. Ben ona doğru adımlarken sonunda bana döndü. Neden bilmiyorum ama beni gördüğü an tebessüm etmişti, ona doğru birkaç adım daha atıp aramızdaki mesafeyi kapattım. Sadece iki adım kalmıştı ki çocuğun korkuyla kadının bacağına sarıldığını gördüm, onları korkutmamak için geri durdum yerimde. "Tahmin ettiğimden daha hızlı ayaklanmışsın!" Bana sanki beni tanıyormuş gibi bakıyordu, ya da beni tanıyan birine ihtiyaç duyduğum için böyle bir hayal kuruyordum. "Kimsin sen? Ben neden buradayım? Az önce seni gördüm, beni İstanbul'dan kaçıran adamlarla konuşuyordun! Beni kaçırdıktan sonra bilmediğim bir yerde bıraktın, neden yaptın bunu? Neredeyim ben, sen kimsin?" Kadın komik bir şeyden bahsediyormuşum gibi güldü. Çaresiz halimden keyif mi alıyor bu kadın yani? O an istemsizce yumruğumu sıktım, Ben delirmek üzereyken onun keyif olması sinir bozucu! "Hiç kimse! Kaçırma gibi bir durum da yok ayrıca." Ne kadar da emin konuşuyor kendisinden? Biri beni zorla buraya getirmişti, konuşulan şeylerden anlaşılıyor ki bu kadın da buna dahil, ya da direkt kendisi yaptı bunu! "Demek hiç kimse! Ama bana hiç öyle gelmiyor, sen beni tanıyorsun, değil mi?" Ne olursun beni tanısın, buna gerçekten de çok ihtiyacım var, kendime dair bir şeyler bilmek istiyorum artık. "Bunun ne önemi var? Her neyse, bunları konuşmanın vakti değil!" Bunu söyledikten sonra tekrar sırtını döndü bana, yanındaki çocuk elinden tutarken korkuyla bakıyordu yüzüme. Acaba fark etmeden korkutmuş muydum onu? Birkaç saniye onların arkasından baktıktan sonra düşünmeden bağırdım. "Peki ya ben kimim?" Sesim o an çok çaresiz çıkmıştı, gerçekten de acınası bir durumdaydım. Kadın bu sözlerimle tekrar durup bana döndü, az önceki gibi alaylı bir ifadeyle bakmıyordu en azından yüzüme. "Bunu çok yakında öğreneceksin! Kendine hoş geldin Sami Ahlas karatlı!" Tekrar sırtını dönüp benden uzaklaşırken duyduğum isimle donup kaldım. Sami Ahlas Karatlı mı?
İlk 1 bölüm web'de ücretsiz · toplam 1 bölüm
