Defne kalemi bırakır bırakmaz Kaya'nın asistanı Ece içeri dalıp programı uzattı. Tablet ekranında parlayan takvim Defne'nin gözlerini kamaştırdı.

"Bu akşam hayır galası," dedi Ece, nefes nefese. "Kırmızı halı, basın, her şey. Sözleşmenin ilk maddesi."

Kaya tabletin üzerinden Defne'ye baktı. "Hazır mısın, nişanlım?"

Defne'nin boğazına bir yumru oturdu. "Ne giyeceğim?"

"Ben hallederim," dedi Kaya, çoktan telefonuna dönerken. "Selin seni aşağıda bekliyor."

Selin lobide Defne'yi görünce gözlerini devirdi. "Bu adam seni vitrin bebeği yapacak." Koluna girdi, sıkıca. "Ben yanındayım."

Kırmızı halıya indiğinde kumaş yapıştı, flaşlar patladı. Kaya'nın eli belini buldu; ipeğin içinden gelen ısı tenine değdi. Fotoğraflar düzgün pozlar bekliyordu. Defne, her karede annesinin hastane odasındaki soluk duvarı canlanırken zoraki bir gülümseme takındı.

Kokteyl salonuna geçtiklerinde Kaya kulağına eğildi, sesi kısa ve uyarır gibiydi. "İyi gidiyorsun. Sadece gülümse."

Defne dişlerini sıktı. "Ya gülümseyemezsem?"

"O zaman sözleşme fesholur," dedi Kaya, işaretiyle fotoğrafçıya doğru bir adım attı.

Kalabalık tam o sırada açıldı. Bir kadın, şampanya kadehi elinde, doğrudan onlara yürüdü. Siyah elbisesi vücuduna tehdit gibi oturmuştu. Kaya'nın yüzündeki ifade bir an için sertleşti.

"Aslı," dedi. Sesi kontrollü, ama Defne kulağına düşen kelimede buzlu bir iplik hissetti.

Aslı Kaya'ya sarılırken gözleri Defne'ye takıldı; gülüşü sinsi, el sıkışması uzun sürdü. Defne, elini cebine sıkıştırıp nefesini düzenlemeye çalıştı.

"Defne, tanıştırayım, Aslı—eski iş ortağım," dedi Kaya hızlıca, durumu yumuşatmaya çalışarak.

Aslı'nın bakışı kaydı, dudaklarında yarım bir tebessüm. "Tanıştığımıza memnun oldum," dedi, sesi pürüzsüz. Gözleri Defne'nin yüzünde biraz fazla uzun kaldı.

Selin hemen araya girdi. "İstersen bir drink alalım," dedi Defne'yi çekiştirerek. Defne, Aslı'nın gidişini izlerken içindeki gerginlik biraz daha katlandı.

Kaya, omzuna dokunup kısa bir fısıltı ile, "Sakin ol," dedi. Defne başını salladı ama kalbi hâlâ hızlı atıyordu.

Defne, gecenin ilerleyen dakikalarında sahte bir güvenle poz vermeye devam etti; fotoğraf ışıkları söndüğünde ise Aslı'nın bakışları zihninde takılı kaldı.