5.bölüm Meydandaki herkes fotoğrafa kilitlenmişti. Berfin ise nefes almakta zorlanıyordu. Fotoğraf gerçekten ona aitti. Yıllardır annesinin sandığında duran, çocukluğundan kalma bir kareydi. Bu yabancılar ona nasıl ulaşmıştı? Siyah takım elbiseli adam ağır adımlarla yaklaştı. "Bu hikâyenin yalnızca yarısını biliyorsunuz," dedi. "Ve yıllardır saklanan gerçekler ortaya çıkmak üzere." Şehmus Ağa'nın yüzündeki gerginlik büyüdü. İlk kez kontrolü kaybediyor gibiydi. Fakat Berfin'in dikkatini çeken şey başka bir şeydi. Sancar. Kalabalığın ortasında olmasına rağmen gözleri sürekli onu buluyordu. Sanki çevredeki herkes silinmiş, yalnızca onun güvende olup olmadığını kontrol ediyordu. Toplantı kaosa dönüşmeden önce Sancar bir karar verdi. Berfin'in kolundan nazikçe tuttu. "Buradan gitmemiz lazım."Bu kadar insanın içinde ona dokunması bile genç kadının kalbini hızlandırmaya yetmişti. Birlikte kalabalığın arasından uzaklaştılar. Konağın arkasındaki eski taş patikaya ulaştıklarında ilk kez yalnız kaldılar. Gece serinlemişti. Ay ışığı vadinin üzerine düşüyordu. Uzun süre kimse konuşmadı. Sonunda Berfin durdu. "Neden bana yardım ediyorsun?" Sancar birkaç saniye sustu. Belki de ilk kez dürüst davranıyordu. "Bilmiyorum." "Bu cevap değil." Sancar gözlerini ondan kaçırmadı. "İlk günden beri sana zarar gelmesini istemiyorum." Bu söz Berfin'in içinde beklenmedik bir sıcaklık bıraktı. Çünkü hayatında ilk kez biri onu korumaya çalışıyordu.Üstelik bunu yapması gereken son kişi. Rüzgâr saçlarını yüzüne savurdu. Sancar istemsizce elini uzattı. Bir tutam saçı kulağının arkasına bıraktı. İkisi de o anın farkındaydı. Aralarındaki mesafe ilk kez bu kadar azalmıştı. Berfin'in kalbi hızla çarparken gözlerini ondan ayıramadı.Sancar da aynı şekilde. Aylarca, yıllarca konuşulabilecek şeyler o birkaç saniyelik sessizliğe sığmış gibiydi. Tam o anda uzaktan gelen bir ses ikisini de kendine getirdi. Hazar koşarak yanlarına geldi. Yüzündeki ifade her şeyi anlatıyordu. "Kötü bir şey oldu." Sancar hemen ciddileşti. "Ne oldu?" "Şehmus Ağa meclisi yeniden topladı." "Sonra?" Hazar derin bir nefes aldı. "Bu kez karar senin hakkında değil." Berfin'in içi buz kesti. "Kimin hakkında?" Hazar doğrudan Sancar'a baktı. "Senin." Sancar'ın yüzü karardı. "Nasıl bir karar?" Hazar cevap vermekte zorlandı.Sonunda fısıltıyla konuştu: "Aşiret seni liderlikten düşürmek istiyor." Bu haber yeterince kötüydü. Ama Hazar'ın devamında söyledikleri çok daha sarsıcıydı. "Ve yerine geçecek kişinin adı açıklandı." Sancar'ın kaşları çatıldı. "Kimin?" Hazar gözlerini yere indirdi. "Aybars." Berfin'in nefesi kesildi. Çünkü Aybars'ın kendisiyle evlenmek isteyen adam olduğunu çok iyi biliyordu. Ve Aybars lider olursa, artık kimse onu durduramayacaktı. Ancak asıl korkutucu olan şey, o sırada konağın çatısında onları izleyen silahlı gölgeydi. Adam elindeki tüfeği yavaşça kaldırdı. Namlunun doğrultulduğu kişi ise... Sancar'dı.