18 Ekim

Dün gece hiç uyumadım.

Mektubu belki yirmi kez okudum. Her defasında aynı cümleye takıldım.

"Kızın senden önce doğdu."

Annemin başka bir çocuğu mu vardı?

Peki neden bana hiç söylememişti?

Sabah ilk iş fotoğrafı yeniden inceledim. Annem gençti. Yanındaki küçük kızın saçları iki yandan örülmüştü. Yüzünde tanıdık bir ifade vardı ama nereden tanıdığımı çıkaramıyordum.

Sonra fotoğrafı ışığa tuttum.

Arka planda bir ev görünüyordu.

O evi tanıyordum.

Çocukluğumun geçtiği, annemin ölümünden sonra bir daha gitmediğim eski evimizdi.

Ama fotoğrafın üzerinde bir tarih vardı.

12 Ekim 1998.

O tarihi görünce elimdeki fotoğraf neredeyse yere düşüyordu.

Çünkü benim doğum tarihim de 12 Ekim 1998'di.

Yani fotoğraf benim doğduğum gün çekilmişti.

Peki annemin kucağındaki o kız kimdi?

Öğleden sonra annemin eski eşyalarını karıştırmaya başladım. Yıllardır açmadığım dolabın en alt çekmecesinde küçük, mavi bir kutu buldum.

İçinde birkaç mektup, eski bir anahtar ve hastane bilekliği vardı.

Bileklikte benim adım yazıyordu.

Fakat doğum saatim kısmında bir şey dikkatimi çekti.

Saat 02.13.

Üç gece önce kapımı çalan kadının geldiği saatle aynıydı.

Bunu tesadüf olarak kabul etmek istedim.

Kutunun dibinde katlanmış küçük bir kâğıt daha vardı. Annemin el yazısını hemen tanıdım.

Tek cümle yazıyordu:

"Bir gün gerçeği öğrenirse, ona diğer kızın yaşadığını söylemeyin."

Kâğıdı elimden bıraktım.

Diğer kız mı?

Demek ki annem benden bir şey saklamıştı. Üstelik bunu yalnızca bir mektupla değil, bütün hayatım boyunca yapmıştı.

Tam o sırada telefonum çaldı.

Bilinmeyen bir numaraydı.

Açtım.

Karşımdaki kadın birkaç saniye sustu.

Sonra fısıldayarak konuştu:

"Fotoğrafı bulmuşsunuz."

Nefesim kesildi.

"Kimsiniz siz?"

Kadın cevap vermeden önce derin bir nefes aldı.

"Ben o fotoğraftaki kızım."

Ve telefonu kapattı.